Sprawdzanie kraju numeru telefonu: z jakiego kraju jest każdy numer?

Odczytaj kod kraju: od jednej do trzech cyfr po + lub 00 na początku numeru międzynarodowego. Numery międzynarodowe są zgodne z planem E.164 ITU: najpierw kod kraju, potem numer krajowy. Narzędzie odczytuje kod i sprawdza resztę z planem numeracji danego kraju przy użyciu libphonenumber, otwartej biblioteki, którą Google stworzył dla Androida. Numery zaczynające się od 00, w większości krajów prefiksu międzynarodowego, są czytane tak, jakby zaczynały się od +.

ITU publikuje listę przydzielonych kodów krajów. Niektóre kody nie należą do krajów, lecz do usług globalnych: +800 to międzynarodowe numery bezpłatne, a narzędzie oznacza takie numery właśnie tak, zamiast podawać kraj.

+63 to Filipiny, +91 Indie; każdy z tych kodów należy do jednego kraju. +1 i +44 są wspólne. Pod +1 USA, Kanada i 23 terytoria na Karaibach i Pacyfiku dzielą przestrzeń numeracyjną według numeru kierunkowego; +1 416 to więc Kanada, +1 876 Jamajka. +44 obejmuje Wielką Brytanię, Guernsey, Jersey i wyspę Man; +7 Rosję i Kazachstan; +61 Australię z Wyspą Bożego Narodzenia i Wyspami Kokosowymi. Narzędzie rozróżnia je po cyfrach po kodzie, a jeśli numer nie pasuje do żadnego zakresu, mówi to, zamiast wybierać jeden.

Długości, prefiksy komórkowe i przykłady dla każdego kraju są na osobnych stronach, takich jak Polska (po angielsku), Niemcy (po angielsku) i Wielka Brytania (po angielsku), a wszystkie pozostałe na stronie formaty numerów telefonów według kraju (po angielsku).

Nie w wiarygodny sposób. Numer zapisany w formie krajowej, taki jak 22 123 45 67 lub (201) 555-0123, nie zawiera kraju, a te same cyfry mogą być poprawne w kilku krajach. Dlatego narzędzie zgłasza No country code, zamiast zgadywać. Polskie numery nie mają nawet krajowego zera na początku: dziewięć cyfr, takich jak 512 345 678, może też być poprawnym numerem w innym kraju.

Jeśli wiesz, że lista pochodzi z jednego kraju, zaznacz pole i wybierz kraj; te numery zostaną wtedy odczytane jako numery tego kraju. Aby zamienić całą listę na format międzynarodowy, użyj phone number formatter (po angielsku) lub add a country code (po angielsku).

Nie. Kod pokazuje, gdzie numer został wydany. Nie to, gdzie jest osoba, czy numer jest komórkowy, u jakiego operatora jest po przeniesieniu numeru ani nawet czy jest aktywny; tutaj nie nawiązuje się kontaktu z żadną siecią. Poprawny format oznacza tylko, że cyfry mieszczą się w zakresie, który przydziela plan numeracji kraju.

W kolejnym kroku landline or mobile checker (po angielsku) dzieli numery według planu numeracji na stacjonarne i komórkowe. Sprawdzenie typu linii i operatora na żywo wymaga płatnego źródła danych; właśnie to daje Pro + Phone.

Trzy różne prefiksy nazywa się "kodem". W numerze międzynarodowym lub E.164 jest tylko kod kraju. Prefiks krajowy wybierasz, dzwoniąc w obrębie kraju (0 w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Indiach, Australii, na Filipinach i w Japonii, 1 w USA i Kanadzie; Polska nie ma prefiksu krajowego i zawsze wybiera się dziewięć cyfr); prefiks międzynarodowy, dzwoniąc za granicę (00 w Polsce, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Indiach i na Filipinach, 011 w USA i Kanadzie, 0011 w Australii, 010 w Japonii). Wartości pochodzą z danych libphonenumber.

Brytyjski numer z USA wybierasz więc jako 011 44 20 7946 0958, a wszędzie możesz go zapisać bez krajowego 0 jako +44 20 7946 0958.

Prześlij tu bezpośrednio CSV: do 25 MB, kolumna z telefonami jest wykrywana automatycznie, a plik nie opuszcza przeglądarki. Pobrany plik dodaje do twoich wierszy kolumny kraju, kodu ISO, kodu kraju i E.164.

Kraj nie dowodzi, że linia jest aktywna ani że to numer komórkowy. Aby sprawdzić typ linii i operatora na żywo, prześlij plik z Pro + Phone na stronie /verify (po angielsku); adresy e-mail w tym samym pliku też przejdą sprawdzenie skrzynki.